این متن شعری است که از مفاهیم فلسفی و اخلاقی مانند خودشناسی، هدایت، هنر و فرهنگ، و چالشهای زندگی سخن میگوید. شاعر از دوری از مسیر درست، اهمیت روشننگری درونی، و نقش هنر و فرهنگ در هدایت انسان صحبت میکند. همچنین، به مسائلی مانند فریب، دشواریهای زندگی، و اهمیت عقل و خرد در مواجهه با مشکلات اشاره میکند.
متن شامل مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات و استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
قصیده ۲۵ - ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگ
دور از تو همرهان تو صد فرسنگ ۱
در راه راست، کج چه روی چندین
رفتار راست کن، تو نه ای خرچنگ ۲
رخسار خویش را نکنی روشن
ز آئینهٔ دل ار نزدائی زنگ ۳
چون گلشنی است دل که در آن روید
از گلبنی هزار گل خوش رنگ ۴
در هر رهی فتاده و گمراهی
تا نیست رهبرت هنر و فرهنگ ۵
چشم تو خفته است، از آن هر کس
زین باغ سیب میبرد و نارنگ ۶
این روبهک به نیت طاوسی
افکنده دم خویش به خم رنگ ۷
بازیچههاست گنبد گردان را
نامی شنیدهای تو ازین شترنگ ۸
در دام بسته شبرو چرخت سخت
در بر گرفته اژدر دهرت تنگ ۹
انجام کار در فکند ما را
سنگیم ما و چرخ چو غلماسنگ ۱۰
خار جهان چه میشکنی در چشم
بر چهره چند میفکنی آژنک ۱۱
سالک بهر قدم نفتد از پا
عاقل ز هر سخن نشود دلتنگ ۱۲
تو آدمی نگر که بدین رتبت
بیخود ز باده است و خراب از بنگ ۱۳
گوهر فروش کان قضا، پروین
یک ره گهر فروخته، صد ره سنگ ۱۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.