خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به تفکر دربارهٔ دنیا و دین، امید و ناامیدی، و رابطهٔ انسان با دیگران می‌پردازد. شاعر از تعلقات دنیوی و تأخیر در رشد معنوی گلایه می‌کند و بر ضرورت حرکت به سوی تعالی تأکید دارد. همچنین، به موضوعات عشق، کینه، و ارادهٔ انسانی اشاره می‌شود.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند کینه و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری برای تحلیل دارند.
شماره ۳۲۲ - چند در اندیشهٔ دنیا و دین خواهیم بود
چند در اندیشهٔ دنیا و دین خواهیم بود
تا به کی در فکر و ذکر [آن و این] خواهیم بود؟ ۱
گل نخواهد کرد آخر غنچهٔ امید، چند
همچو داغ دست ما در آستین خواهیم بود؟ ۲
گرچه خواهم از نظرها رفت اما چون خیال
در دل و در سینه ها فکر متین خواهیم بود ۳
یک شبی آخر در این عالم، قران خواهیم کرد
هر چه باداباد با ماهی قرین خواهیم بود ۴
دوست گر در خاطر خود جا دهد مهریم مهر
در دل دشمن چو بنشینیم کین خواهیم بود ۵
زور [بازویی] بخواه و دست همت کن دراز
ای سعیدا چند ما در [ماء] و طین خواهیم بود ۶
تا به کی در فکر و ذکر [آن و این] خواهیم بود؟ ۱
گل نخواهد کرد آخر غنچهٔ امید، چند
همچو داغ دست ما در آستین خواهیم بود؟ ۲
گرچه خواهم از نظرها رفت اما چون خیال
در دل و در سینه ها فکر متین خواهیم بود ۳
یک شبی آخر در این عالم، قران خواهیم کرد
هر چه باداباد با ماهی قرین خواهیم بود ۴
دوست گر در خاطر خود جا دهد مهریم مهر
در دل دشمن چو بنشینیم کین خواهیم بود ۵
زور [بازویی] بخواه و دست همت کن دراز
ای سعیدا چند ما در [ماء] و طین خواهیم بود ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۱ - هر آن صید کز دام غافل نشیند
گوهر بعدی:شماره ۳۲۳ - ای خوش آن روز که دل در خم گیسوی تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
