خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به توصیف حالات و احساسات افرادی می‌پردازد که درگیر عشق و اندوه هستند. آن‌ها مانند گل‌های شکفته در پریشانی، مانند ابری اشکبار، و مانند سروی سر به تماشا کشیده توصیف می‌شوند. همچنین اشاره می‌کند که برخی در غفلت به سر می‌برند و دیگران را می‌بینند، در حالی که اگر از خواب ناز بیدار شوند، در کنار خود خواهند بود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین عاطفی سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.
شماره ۳۰۳ - خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودند
خوش آن کسان که به فکر دل فگار خودند
چو داغ لاله چراغ سر مزار خودند ۱
چو گل شکفته دماغند در پریشانی
چو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند ۲
چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغ
چو سبزه در قدم یار گلعذار خودند ۳
چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اند
چو داغ تازه شب وروز در فشار خودند ۴
ز غفلت است سعیدا که غیر می بینند
ز خواب ناز چو خیزند در کنار خودند ۵
چو داغ لاله چراغ سر مزار خودند ۱
چو گل شکفته دماغند در پریشانی
چو ابر تازه دل از چشم اشکبار خودند ۲
چو سرو سر به تماشا کشیده اند از باغ
چو سبزه در قدم یار گلعذار خودند ۳
چو زخم لب ز شکایت دوباره دوخته اند
چو داغ تازه شب وروز در فشار خودند ۴
ز غفلت است سعیدا که غیر می بینند
ز خواب ناز چو خیزند در کنار خودند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۲ - گلرخانی که سراسر رو گلزار خودند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۴ - خوش به آسانی به آخر راه مشکل می برند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
