شماره ۲۱۵ - چون من بلندنظر گاه گاه می افتد

چون من بلندنظر گاه گاه می افتد
نظر به همتم از سر کلاه می افتد ۱

چه رمزهای نهانی نمی کنند به هم
به هم چو شاه و گدا را نگاه می افتد ۲

خوشم به گریه ولی قطره ها چو آبله ای
قدم نمانده به پای نگاه می افتد ۳

خوشم به سرو روانی که با دو دست به گردن
شراب خورده و خواه و نخواه می افتد ۴

مدار آینه را رو به روی شاهسواری
عنان هوش ز دست نگاه می افتد ۵

ز دستگیری یاران که خوشدل است که یوسف
چو شد خلاص ز گرگان به چاه می افتد ۶

چو جوز خام سعیدا نشان بی مغزی است
هر آن سری که به قید کلاه می افتد ۷