شماره ۱۱۴ - خم در خروش و جوش ز خمیازهٔ من است

خم در خروش و جوش ز خمیازهٔ من است
این دور را قدح نه به اندازهٔ من است ۱

مضمون بکر غیر خموشی نیافتم
بستن لب از سخن، سخن تازهٔ من است ۲

رنگ پریده ام پر و بالم [شکستنی] است
بوی گلم هوای تو جمازهٔ من است ۳

آن دفتر درخت خزان دیده ام که باد
دایم به فکر بستن شیرازهٔ من است ۴

در دست، داغ حسرت وصل تو هر زمان
از بوستان یأس، گل تازهٔ من است ۵

برق از شکوه شعلهٔ آهم شراره بست
فریاد رعد، شعبهٔ آوازهٔ من است ۶

در رزمگاه عشق سعیدا به روی زرد
مشاطه تیغ، خون جگر غازهٔ من است ۷