خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی و حماسی است که از عناصری مانند سیمرغ، آب حیات، و بهشت برای بیان مفاهیم بلندپروازی، عشق، و جستجوی حقیقت استفاده می‌کند. شاعر از استعاره‌های پیچیده و تصاویر خیال‌انگیز برای توصیف حالات روحی و عرفانی خود بهره می‌برد.

متن از لحاظ محتوایی پیچیده و دارای استعاره‌های عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی مفاهیم مانند عشق و جستجوی معنوی نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۶ - تیر غمزه چو کند داد نشست

تیر غمزه چو کند داد نشست
تا پر اندر سخاخ سینهٔ من ۱

بر کوه قاف سایهٔ سیمرغ کامیاب
کز دامنش عقاب بپرد به صد عتاب ۲

زخم پرش چنانکه سحر گه به جنگ شب
دست سپیده دم بکشد تیغ آفتاب ۳

در جهان طرفه اتفاق افتاد
بارگیر مرا که طاق افتاد ۴

از همه مرکبان برق صفت
باد پیمای من براق افتاد ۵

ز آرایش رضوان ملک حور و قصور
زایوان بهشت خوش بود پردهٔ نور ۶

و آنگه خوشتر که نیک نزدیک، نه دور
از پردهٔ نور، روی بنماید حور ۷

خداوندگار و خداوند امیر
که شاهان ندارند چون او وزیر ۸

چو سیمرغ و آب حیات آمده است
عزیز الوجود و عدیم النظیر ۹
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف) قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۱ ۳۰۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵ - تا کی هواپرستی و برگردی از خدای
گوهر بعدی:شماره ۷ - مرغی است سخن که آشیان ساخت ز جان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.