شماره ۵ - عشق را گوهر برون از کون کانی دیگرست

عشق را گوهر برون از کون کانی دیگرست
کششتگان عشق را از وصل جانی دیگرست ۱

عشق بی عین است و بی شین است و بی قاف ای پسر
عاشق عشق چنین هم از جهانی دیگرست ۲

دانهٔ عشق جمالش چینهٔ هر مرغ نیست
مرغ آن دانه پریده ز آشیانی دیگرست ۳

بر سر هر کوچه هر کس داستانی می زند
داستان عاشقان خود داستانی دیگرست ۴

بی زبانان را که با وی در سحر گویند راز
خود ز جسمانی و روحانی زبانی دیگرست ۵

طالع عشاق او بس بوالعجب افتاده است
کوکب مسعودشان از آسمانی دیگرست ۶

آن گدایانی که دم از عشق رویش می زنند
هر یکی چون بنگری صاحب قرانی دیگرست ۷

لاف عشق روی جانان از گزافی رو مزن
عاشقان روی او را خود نشانی دیگرست. ۸