خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر از پیر مغان می‌خواهد که شراب گرانبها و حیات‌بخش به او بدهد و اظهار تأسف می‌کند که دیگران به آن شراب، تنها به عنوان یک نوشیدنی ساده نگاه می‌کنند.

متن شامل مفاهیم عرفانی و اشاره به می‌گساری است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد و همچنین ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۷۳ - ای پیر مغان می مغانی درده

ای پیر مغان می مغانی درده
و آن جام گران خسروانی درده ۱

حیف است که باده و میش می خوانند
آن مایهٔ آب زندگانی درده. ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۴۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۲ - ای ساقی خوش بادهٔ ناب اندر ده
گوهر بعدی:شماره ۷۴ - شمع ازلی دل منت پروانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.