بخش ۲۴۹ - گردیدن قارن به گرد چین و سپردن چین به نستوه

برآمد یکی گِرد چین با سپاه
درآورد گردنکشان را به راه ۱

کسی کاندر آن مرز او مرد بود
دل مردمان زو پر از درد بود ۲

به ایران فرستادش از مرز چین
زن و بچّه و چیز او همچنین ۳

نیازرد مرد کم آزار را
همان شهری و مرد بازار را ۴

ز قارن چنان داد و آرام بود
کجا بهره ی کوش دشنام بود ۵

به نستوه داد آنگهی جای کوش
مکن بد، بدو گفت، بر داد کوش ۶

که فرجام بیدادِ مرد این بود
که در هر دو عالم بنفرین بود ۷