این متن از سعدی بیانگر این است که سخن عشق باید خالصانه و بدون انحراف به مدح و ستایش دیگران باشد. سعدی به دلیل وفاداری به معشوق و عدم پرداختن به مدح دیگران ستوده شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر فهم کامل آن دشوار باشد.
قطعه شمارهٔ ۷ - سعدی از معشوق به ممدوح نمیپردازد
که چو ده بیت غزل گفت مدیح آغازد ۱
حبذا همت سعدی و سخن گفتن او
که ز معشوق به ممدوح نمیپردازد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.