بخش ۱۰۵ - آگاه شدن طیهور و آتبین از مرگ پدر کوش

چو دریا ز کوش و سپه گشت پاک
بهک را نماند از کسی ترس و باک ۱

به طیهور مژده فرستاد از این
که گیتی تهی شد ز دارای چین ۲

ز دریا بشد کوش و لشکر بهم
روان پر ز تیمار و دل پر ز غم ۳

از آن شاد دل گشت طیهور شاه
وز او شادتر آتبین با سپاه ۴

فرستاده آمد کسی، داد چیز
ز اسب و ز دیبا و دینار نیز ۵

بدو گفت آن نیکدل را بگوی
که از مژده شادی به ما کرد روی ۶

زمان تا زمان چشم داریم و گوش
که مژده فرستی به ضحاک و کوش ۷

وز این روز فرخنده تر آن بود
که لشکر بدین هر دو گریان بود ۸

بدین مژده داریم از تو سپاس
زهی نیکدل شاه نیکی شناس ۹

فرستاده آمد به ماچین چو دود
بگفت آن سخنها که بشنیده بو ۱۰