این متن شعری است که در آن شاعر از غیبت معشوق خود ابراز ناراحتی میکند و از او میپرسد که در غیابش چگونه است. شاعر همچنین از معشوق میخواهد که حداقل یک بار به دوستانش وداع کند و از او میپرسد که در آن دنیا چگونه خواهد بود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوعات مربوط به جدایی و مرگ ممکن است برای سنین پایین تر مناسب نباشد.
رباعی ۵۴ - ای غایب چشم و حاضر دل چونی؟
وی شاخ گل شکفته در گل چونی؟ ۱
یک بار نگویی به رفیقان وداع
کاخر تو در آن اول منزل چونی؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.