خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر تأسف و حسرت بر فروختن ارزش‌های معنوی (دین) به خاطر دنیا و ثروت است. شاعر با اشاره به داستان یوسف، از بیخبری و نادانی کسی که یوسف را به قیمت ناچیزی فروخته، انتقاد می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، اشاره به داستان یوسف و مفاهیم انتقادی آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
رباعی ۵۰ - فردا که به نامهٔ سیه درنگری
فردا که به نامهٔ سیه درنگری
بس دست تحسر که به دندان ببری ۱
بفروخته دین به دنیی از بیخبری
یوسف که به ده درم فروشی چه خری؟ ۲
بس دست تحسر که به دندان ببری ۱
بفروخته دین به دنیی از بیخبری
یوسف که به ده درم فروشی چه خری؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۹ - گر سنگ همه لعل بدخشان بودی
گوهر بعدی:رباعی ۵۱ - گویند که دوش شحنگان تتری
نظرها و حاشیه ها
۱
در بیت بس دست تحسر که به دندان ببری کنایه از چیست ؟