این متن بیانگر تأسف و حسرت بر فروختن ارزشهای معنوی (دین) به خاطر دنیا و ثروت است. شاعر با اشاره به داستان یوسف، از بیخبری و نادانی کسی که یوسف را به قیمت ناچیزی فروخته، انتقاد میکند.
متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، اشاره به داستان یوسف و مفاهیم انتقادی آن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد.
رباعی ۵۰ - فردا که به نامهٔ سیه درنگری
بس دست تحسر که به دندان ببری ۱
بفروخته دین به دنیی از بیخبری
یوسف که به ده درم فروشی چه خری؟ ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
در بیت بس دست تحسر که به دندان ببری کنایه از چیست ؟