خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به یار غایب خود خطاب کرده و از نبودن او ابراز ناراحتی می‌کند. او با وجود غیبت یار، هنوز او را فراموش نکرده و به یاد اوست.
این متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
رباعی ۴۷ - ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای
ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای
و امشب بر ما نشسته چون دوش نه‌ای ۱
ای سر روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نه‌ای ۲
و امشب بر ما نشسته چون دوش نه‌ای ۱
ای سر روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نه‌ای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۴۶ - روزی دو سه شد که بنده ننواخته‌ای
گوهر بعدی:رباعی ۴۸ - گر کان فضائلی وگر دریایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
