خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تشبیهات زیبا برای توصیف یک جسم (احتمالاً پیاله یا جام) استفاده می‌کند که همچون سمنی (گیاه سوسن) پر از شراب سرخ است. شاعر با بیان «آبیست به آتش روان آبستن» به ظرافت و لطافت آن اشاره می‌کند و از اشتباه خود در توصیف آن به دلیل زیبایی‌اش سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره به شراب (به‌عنوان نماد عرفانی) ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد تا به درستی درک شود.
شمارهٔ ۶۴ - رباعی
آن جسم پیاله بین بجان آبستن
همچون سمنی بارغوان آبستن ۱
نی نی غلطم پیاله از غایت لطف
آبیست به آتش روان آبستن ۲
همچون سمنی بارغوان آبستن ۱
نی نی غلطم پیاله از غایت لطف
آبیست به آتش روان آبستن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۶۳ - در توصیف انجیر
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۵ - رباعی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
