خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن به توصیف سخاوت و بزرگواری یک شخصیت می‌پردازد که با ویژگی‌های طبیعی مانند رود، دریا و کوه مقایسه شده است. سخاوت او باعث شده است که دریا پر از مروارید و عنبر شود و کوه به معدن عقیق و طلا تبدیل گردد.
متن دارای مفاهیم ادبی و استعاری است که برای درک بهتر آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات طبیعی ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال ناملموس باشد.
شمارهٔ ۶ - در سخای ممدوح گوید
با سرشگ سخای او کس را
ننماید بزرگ رود فرب ۱
یاد کرد از لطیف طبعش بحر
گشت پر در و عنبر اشهب ۲
باگران حلمش آشنا شد کوه
شد مکان عقیق و کان ذهب ۳
ننماید بزرگ رود فرب ۱
یاد کرد از لطیف طبعش بحر
گشت پر در و عنبر اشهب ۲
باگران حلمش آشنا شد کوه
شد مکان عقیق و کان ذهب ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵ - خد و لب و دندان معشوق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۷ - تعریف شمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
