خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا بیانگر ناله‌ای عارفانه و دردآلود است که در آن شاعر از خداوند می‌پرسد چرا به او و دیگران توجهی نمی‌کند و آن‌ها را از لطف خود محروم کرده است. با این حال، در ادامه اشاره می‌کند که خدا نه غایب است و نه بی‌رحم، بلکه خودشان بی‌مایه هستند و شایستگی دریافت لطف الهی را ندارند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، لحن دردآلود و پرسش‌های فلسفی آن مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۱۱ - یارب تو کجایی که به ما زر ندهی
یارب تو کجایی که به ما زر ندهی
بی درد خدایی که به ما زر ندهی ۱
نی نی نه تو غایبی و نی بی رحمی
بی مایه چو مایی که به ما زر ندهی ۲
بی درد خدایی که به ما زر ندهی ۱
نی نی نه تو غایبی و نی بی رحمی
بی مایه چو مایی که به ما زر ندهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - گویند جهانیان دورویند، مگوی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - دارم دل شاد و دیده بینایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
