خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به توصیف شخصی میپردازد که چشمانی بینا و جذاب دارد و به دلیل دلبری و زیباییاش، بیمار شده است. شاعر تعجب نمیکند که چنین شخصی بیمار شود، زیرا تمام وجودش به چشمانش وابسته است.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین، درک عمیقتر شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۰۷ - آنی تو که شخص مردمی را چشمی
آنی تو که شخص مردمی را چشمی
سبحان الله چه مایه بینا چشمی ۱
البته عجب نیست که باشی بیمار
زان رو که به دلبری سراپا چشمی ۲
سبحان الله چه مایه بینا چشمی ۱
البته عجب نیست که باشی بیمار
زان رو که به دلبری سراپا چشمی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - صبحست و همای فیض و گیتی دامی
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - در کلبه من اگر غباری بینی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.