متن از خواننده میخواهد که از عمر خود لذت ببرد و تا زمانی که ماه و ستارهها در آسمان هستند، از زندگی بهره ببرد. همچنین اشاره میکند که اگر خواب سنگین شود، تا صبح بخوابد و حتی نماز صبح را از دست بدهد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند عمر، زمان و نماز نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
رباعی ۲۸ - داد طرب از عمر بده تا برود
تا ماه برآید و ثریا برود ۱
ور خواب گران شود بخسبیم به صبح
چندانکه نماز چاشت از ما برود ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.