خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن به زمین به عنوان مادری مهربان و بخشنده اشاره می‌کند که به همه انسان‌ها و حتی خودش نعمت‌هایی مانند خاک، زر، دانه و دام می‌بخشد. او زمین را مادر همه و در عین حال مادر خود می‌خواند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سال قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان می‌توانند از زیبایی و معنای آن لذت ببرند.
شماره ۹۵ - ای تیره زمین که بوده ای بستر من
ای تیره زمین که بوده ای بستر من
هر خاک که با تست همه بر سر من ۱
زر بهر کسان و بهر من دانه و دام
ای مادر دیگران و مادندر من ۲
هر خاک که با تست همه بر سر من ۱
زر بهر کسان و بهر من دانه و دام
ای مادر دیگران و مادندر من ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - هر چند توان بی سر و سامان بودن
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - راهی ست ز عبد تا حضور الله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
