خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از فرار از دام و بازگشتهای مکرر اظهار پشیمانی میکند و به خود نفرین میفرستد، اما همچنان به زبان جاده و راه وطن وفادار است.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۹۲ - غالب چو ز دامگه بدر جستم من
غالب چو ز دامگه بدر جستم من
آخر ز چه بود این همه برگشتن ۱
باید که کنم هزار نفرین بر خویش
لیکن به زبان جاده راه وطن ۲
آخر ز چه بود این همه برگشتن ۱
باید که کنم هزار نفرین بر خویش
لیکن به زبان جاده راه وطن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱ - شرطست به دهر در مظفر گشتن
گوهر بعدی:شماره ۹۳ - بر قول تو اعتماد نتوان کردن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.