خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از درختی سخن می‌گوید که مانند تبر است و رختش از آتش خورده است. او بیان می‌کند که بدون اینکه تو را بدنام کند، می‌تواند تو را بکشد، اما خوی تو ناسازگارتر از بخت من است.
متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'می‌کشدم' ممکن است نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشند.
شماره ۱۴ - در خورد تبر بود درختی که مراست
در خورد تبر بود درختی که مراست
خاییده آتش ست رختی که مراست ۱
بی آن که تو بدنام شوی می کشدم
ناسازتر از خوی تو بختی که مراست ۲
خاییده آتش ست رختی که مراست ۱
بی آن که تو بدنام شوی می کشدم
ناسازتر از خوی تو بختی که مراست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - کس را نبود رخی بدین سان که تراست
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - هستم ز می امید سرمست و بس است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
