شماره ۳۳۱ - همنشین جان من و جان تو این انگیز هی

همنشین جان من و جان تو این انگیز هی
سینه ای از ذوق آزار منش لبریز هی ۱

غیر دانم لذت ذوق نگه دانسته است
کز پی قتلم به دستش داد تیغ تیز هی ۲

می چکد خونم رگ ابرست آن فتراک های
می تپد خاکم رم بادست آن شبدیز هی ۳

بر سر کوی تو بیخود گشتنم از ضعف نیست
کشته رشکم نیارم دید خود را نیز هی ۴

ننگ باشد چشم بر ساطور و خنجر دوختن
غنچه آسا سینه ای خواهم جراحت خیز هی ۵

تیشه را نازم که بر فرهاد آسان کرد مرگ
خنجر شیرویه و جان دادن پرویز هی ۶

غمزه را زان گوشه ابرو گشاد دیگرست
آن خرام توسن و این جنبش مهمیز هی ۷

ریزش خشت از در و دیوار برگ راحت ست
خاک را کاشانه ما کرده بالین خیز هی ۸

گفتم آری رونق بازار کسری بشکنی
گرم کردی در جهان هنگامه چنگیز هی ۹

غالب از خاک کدورت خیز هندم دل گرفت
اصفهان هی یزد هی شیراز هی تبریز هی ۱۰