خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از درد و رنج روحی و عاطفی سخن میگوید. شاعر از نالههایش، اندوه، ناامیدی و بیزاری از خود و دیگران میگوید و به دنبال راهی برای فرار از این وضعیت است. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی و جنون عشق دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، بیان درد و رنج روحی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۱۹ - ای به صدمه ای آهی بر دلت ز ما باری
ای به صدمه ای آهی بر دلت ز ما باری
اینقدر گران نبود ناله ای ز بیماری ۱
وه که با چنین طاقت راه بر دم تیغ ست
پای برنمی تابد رنج کاوش خاری ۲
در جنون به من ماناست گر ز عجز خون گردد
ناله ای که برخیزد از دل گرفتاری ۳
غم چه درربود از ما اینک آنچه بود از ما
سینه ای و اندوهی خاطری و آزاری ۴
ای فنا دری بگشا بو که در تو بگریزد
هم ز خلق نومیدی هم ز خویش بیزاری ۵
بهره از وجودم نیست زین کشش گشودم نیست
پا و داغ رفتاری دست و حسرت کاری ۶
ناز مؤمن و کافر بر چه دستگاه آخر
سبحه ای و مسواکی، قشقه ای و زناری ۷
بر جنون صلایی زن عقل را قفایی زن
داده ای ز نامردی سر به بند دستاری ۸
شوخی شمیمش بین جنبش نسیمش بین
غنچه راست آهنگی سرو راست رفتاری ۹
کاش کان بت کاشی درپذیردم غالب
بنده توام گویم گویدم ز ناز آری ۱۰
اینقدر گران نبود ناله ای ز بیماری ۱
وه که با چنین طاقت راه بر دم تیغ ست
پای برنمی تابد رنج کاوش خاری ۲
در جنون به من ماناست گر ز عجز خون گردد
ناله ای که برخیزد از دل گرفتاری ۳
غم چه درربود از ما اینک آنچه بود از ما
سینه ای و اندوهی خاطری و آزاری ۴
ای فنا دری بگشا بو که در تو بگریزد
هم ز خلق نومیدی هم ز خویش بیزاری ۵
بهره از وجودم نیست زین کشش گشودم نیست
پا و داغ رفتاری دست و حسرت کاری ۶
ناز مؤمن و کافر بر چه دستگاه آخر
سبحه ای و مسواکی، قشقه ای و زناری ۷
بر جنون صلایی زن عقل را قفایی زن
داده ای ز نامردی سر به بند دستاری ۸
شوخی شمیمش بین جنبش نسیمش بین
غنچه راست آهنگی سرو راست رفتاری ۹
کاش کان بت کاشی درپذیردم غالب
بنده توام گویم گویدم ز ناز آری ۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۸ - به دل ز عربده جایی که داشتی داری
گوهر بعدی:شماره ۳۲۰ - نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.