شماره ۲۷۶ - ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان

ها، پری شیوه غزالان و ز مردم رمشان
دل مردم به خم طره خم در خمشان ۱

کافرانند جهانجوی که هرگز نبود
طره حور دلاویزتر از پرچمشان ۲

آشکارا کش و بدنام و نکونامی جوی
آه از این طایفه وان کس که بود محرمشان ۳

رشک بر تشنه تنها رو وادی دارم
نه بر آسوده دلان حرم و زمزمشان ۴

بگذر از خسته دلانی که ندانی هشدار
خستگانند که داری و نداری غمشان ۵

داغ خونگرمی این چاره گرانم گویی
آتش ست آتش اگر پنبه وگر مرهمشان ۶

ای که راندی سخن از نکته سرایان عجم
چه به ما منت بسیار نهی از کمشان ۷

هند را خوش نفسانند سخنور که بود
باد در خلوتشان مشک فشان از دمشان ۸

مؤمن و نیر و صهبایی و علوی وانگاه
حسرتی، اشرف و آزرده بود اعظمشان ۹

غالب سوخته جان گر چه نیاید به شمار
هست در بزم سخن همنفس و همدمشان ۱۰