شماره ۲۱۱ - خوشا حالم تن آتش بستر آتش

خوشا حالم تن آتش بستر آتش
سپندی کو که افشانم بر آتش ۱

ز رشک سینه گرمی که دارم
کشد از شعله بر خود خنجر آتش ۲

به خلد از سردی هنگامه خواهم
برافروزم به گرد کوثر آتش ۳

خنک شوقی که در دوزخ بغلتد
می آتش شیشه آتش ساغر آتش ۴

دلی دارم که در هنگامه شوق
سرشتش دوزخ ست و گوهر آتش ۵

به سان موج می بالم به طوفان
به رنگ شعله می رقصم در آتش ۶

بدان ماند ز شاهد دعوی مهر
که ریزد از دم افسونگر آتش ۷

دلم را داغ سوز رشک مپسند
مزن یارب به جان کافر آتش ۸

چهارست آن که هر یک را از آن چار
بود از ناخوشی آبشخور آتش ۹

قمر در عقرب و غالب به دهلی
سمندر در شط و ماهی در آتش ۱۰