خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از غالباً از مرگ و اندوه ناشی از آن سخن می‌گوید. شاعر از دیگران می‌خواهد که پس از مرگش، به یاد او باشند و رنج‌ها و سختی‌هایش را به خاطر بسپارند. همچنین، او از بی‌وفایی مردم و جفاهایی که به او شده، شکایت می‌کند و از عشق و رنج‌های عاشقانه نیز یاد می‌کند.

محتوا شامل مفاهیم عمیق مانند مرگ، اندوه، و شکایت از بی‌وفایی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

مشاهده کامل

به مرگ من که پس از من به مرگ من یاد آر
به کوی خویشتن آن نعش بی کفن یاد آر

من آن نیم که ز مرگم جهان به هم نخورد
فغان زاهد و فریاد برهمن یاد آر

به بام و در ز هجوم جوان و پیر بگوی
به کوی و برزن از اندوه مرد و زن یاد آر

به ساز ناله گروهی ز اهل دل دریاب
به بند مرثیه جمعی ز اهل فن یاد آر

ملال خلق و نشاط رقیب در همه حال
غریو خویش به تحسین تیغ زن یاد آر

به خود شمار وفاهای من ز مردم پرس
به من حساب جفاهای خویشتن یاد آر

چه دید جان من از چشم پرخمار بگوی
چه رفت بر سرم از زلف پرشکن یاد آر

خروش و زاری من در سیاهی شب زلف
دم فتادن دل در چه ذقن یاد آر

بسنج تا ز تو بر من در آن محل چه گذشت
نخوانده آمدن من در انجمن یاد آر

ز من پس از دو سه تسلیم یک نگه وانگه
ز خود پس از دو سه دشنام یک سخن یاد آر

هزار خسته و رنجور در جهان داری
یکی ز غالب رنجور خسته تن یاد آر

«غالب دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir