شماره ۱۵۴ - دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد

دیگر از گریه به دل رسم فغان یاد آمد
رنگ پیمانه زدم شیشه به فریاد آمد ۱

دل در افروختنش منت دامن نکشید
شادم از آه که هم آتش و هم باد آمد ۲

تا ندانی جگر سنگ گشودن هدرست
تیشه داند که چه ها بر سر فرهاد آمد ۳

داغم از گرمی شوق تو که صد ره به دلم
همچنان بر اثر شکوه بیداد آمد ۴

خیز و در ماتم ما سرمه فرو شوی ز چشم
وقت مشاطگی حسن خداداد آمد ۵

رفته بودی دگر از جا به سخن سازی غیر
منت از بخت که خاموشی ما یاد آمد ۶

خشک و تر سوزی این شعله تماشا داد
عشق یکرنگ کن بنده و آزاد آمد ۷

دید پر ریخته و از قفسم کرد آزاد
رحم در طینت ظالم ستم ایجاد آمد ۸

بر در یار چه غوغاست عزیزان بروید
خونبها مزد سبکدستی جلاد آمد ۹

داده خونین نفسی درس خیالم غالب
رنگ بر روی من از سیلی استاد آمد ۱۰