شماره ۱۲۴ - تنگست دلم حوصله راز ندارد

تنگست دلم حوصله راز ندارد
آه از نی تیر تو که آواز ندارد ۱

هر چند عدو در غم عشق تو به سازست
دانی که چو ما طالع ناساز ندارد ۲

دیگر من و اندوه نگاهی که تلف شد
گفتی که عدو حوصله آز ندارد ۳

در حسن به یک گونه ادا دل نتوان بست
لعلت مزه دارد اگر اعجاز ندارد ۴

گستاخ زند غیر سخن با تو و شادم
مسکین سخنی از تو در آغاز ندارد ۵

تمکین برهمن دلم از کفر بگرداند
بتخانه بتی خانه برانداز ندارد ۶

ما ذره و او مهر همان جلوه همان دید
آیینه ما حاجت پرداز ندارد ۷

هر دلشده از دوست درانداز سپاسی ست
مانا که نگاه غلط انداز ندارد ۸

بی حیله ز خوبان نتوان چشم ستم داشت
رحم ست بر آن خسته که غماز ندارد ۹

در عربده چشمک زند و لب گزد از ناز
تا بوسه لبم را ز طلب باز ندارد ۱۰

با خویش به هر شیوه جداگانه دچارست
پروای حریفان نظرباز ندارد ۱۱

کیفیت عرفی طلب از طینت غالب
جام دگران باده شیراز ندارد ۱۲