خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از عشق، عدالت، و ناگفتنی‌های زندگی سخن می‌گوید. شاعر از ناتوانی در بیان برخی حقایق و احساسات، مانند عشق و ستم، و محدودیت‌های انسان در برابر قدرت‌های بالاتر صحبت می‌کند. همچنین، به مفاهیمی مانند صبر، مقاومت، و پذیرش تقدیر اشاره دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند ستم و ناگفتنی‌های زندگی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

دل برد و حق آنست که دلبر نتوان گفت
بیداد توان دید و ستمگر نتوان گفت

در رزمگهش ناچخ و خنجر نتوان برد
در بزمگهش باده و ساغر نتوان گفت

رخشندگی ساعد و گردن نتوان جست
زیبندگی یاره و پرگر نتوان گفت

پیوسته دهد باده و ساقی نتوان خواند
همواره ترا شد بت و آزر نتوان گفت

از حوصله یاری مطلب صاعقه تیزست
پروانه شو اینجا ز سمندر نتوان گفت

هنگامه سرآمد چه زنی دم ز تظلم
گر خود ستمی رفت به محشر نتوان گفت

در گرمروی سایه و سرچشمه نجوییم
با ما سخن از طوبی و کوثر نتوان گفت

آن راز که در سینه نهانست نه وعظ ست
بر دار توان گفت و به منبر نتوان گفت

کاری عجب افتاد بدین شیفته ما را
مؤمن نبود غالب و کافر نتوان گفت

«غالب دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir