خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق، رنجهای عشق، و ناکامیهای زندگی است. شاعر از بی‌توجهی معشوق، تنهایی، و ناتوانی در رسیدن به آرزوهایش سخن می‌گوید. همچنین، مفاهیمی مانند تقدیر، صبر، و پذیرش سرنوشت در این شعر مشهود است.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناکامی و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۰ - خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت

خواست کز ما رنجد و تقریب رنجیدن نداشت
جرم غیر از دوست پرسیدم و پرسیدن نداشت ۱

آمد و از تنگی جا جبهه پرچین کرد و رفت
بر خود از ذوق قدوم دوست بالیدن نداشت ۲

شد فگار از نازکی چندان که رفتارش نماند
نازنین پایش به کوی غیر بوسیدن نداشت ۳

گل فراوان بود و می پر زور دوشم بر بساط
خود به خود پیمانه می گردید و گردیدن نداشت ۴

دیر خواندی سوی خویش و زود فهمیدم دریغ
بیش از این پایم ز گرد راه پیچیدن نداشت ۵

جوش حسرت بر سر خاکم ز بس جا تنگ کرد
همچو نبض مرده دود شمع جنبیدن نداشت ۶

گر منافق وصل ناخوش ور موافق هجر تلخ
دیده داغم کرد، روی دوستان دیدن نداشت ۷

برد آدم از امانت هر چه گردون برنتافت
ریخت می بر خاک چون در جام گنجیدن نداشت ۸

گر نیم آزاد خود را در تعلق باختم
سود زیر کوه دامانی که برچیدن نداشت ۹

نامرادی بود نوعی آبرو غالب دریغ
در هلاک خویش کوشیدیم و کوشیدن نداشت ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۹۹ - یاد از عدو نیارم وین هم ز دوربینی ست
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - گل را به جرم عربده رنگ و بو گرفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.