شماره ۸۵ - هر ذره محو جلوه حسن یگانه ای ست

هر ذره محو جلوه حسن یگانه ای ست
گویی طلسم شش جهت آینه خانه ای ست ۱

حیرت به دهر بی سر و پا می برد مرا
چون گوهر از وجود خودم آب و دانه ای ست ۲

ناچار با تغافل صیاد ساختم
پنداشتم که حلقه دام آشیانه ای ست ۳

پابسته نورد خیالی، چو وارسی
هر عالمی ز عالم دیگر فسانه ای ست ۴

خود داریم به فصل بهاران عنان گسیخت
گلگون شوق را رگ گل تازیانه ای ست ۵

هر سنگ عین ثابته آبگینه ای
هر برگ تاک قفل در شیره خانه ای ست ۶

هر ذره در طریق وفای تو منزلی
هر قطره از محیط خیالت کرانه ای ست ۷

در پرده ای تو چند کشم ناز عالمی
داغم ز روزگار و فراقت بهانه ای ست ۸

وحشت چو شاهدان به نظر جلوه می کند
گرد ره و هوا سر زلفی و شانه ای ست ۹

غالب دگر ز منشاء آوارگی مپرس
گفتم که جبهه را هوس آستانه ای ست ۱۰