شماره ۴۶ - گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟

گر پس از جور به انصاف گراید چه عجب؟
از حیا روی به ما گر ننماید چه عجب؟ ۱

بودش از شکوه خطر ور نه سری داشت به من
به مزارم اگر از مهر بیاید چه عجب؟ ۲

رسم پیمان به میان آمده خود را نازم
گفته باشد که ز گفتن چه گشاید چه عجب؟ ۳

شیوه ها دارد و من معتقد خوی ویم
شوقم از رنجش او گر بفزاید چه عجب؟ ۴

چون کشد می، کشدم رشک که در پرده جام
از لب خویش اگر بوسه رباید چه عجب؟ ۵

طره درهم و پیراهن چاکش نگرید
اگر از ناز به خود هم نگراید چه عجب؟ ۶

هرزه میرم شمرد، وز پی تعلیم رقیب
به وفا پیشگیم گر بستاید چه عجب؟ ۷

کار با مطربه زهره نهادی دارم
گر لبم ناله به هنجار سراید چه عجب؟ ۸

آن که چون برق به یک جای نگیرد آرام
گله اش در دل اگر دیر نپاید چه عجب؟ ۹

با چنین شرم که از هستی خویشش باشد
غالب ار رخ به ره دوست نساید چه عجب؟ ۱۰