شماره ۸ - چون به قاصد بسپرم پیغام را

چون به قاصد بسپرم پیغام را
رشک نگذارد که گویم نام را ۱

گشته در تاریکی روزم پنهان
کو چراغی تا بجویم شام را ۲

آن میم باید که چون ریزم به جام
زور می در گردش آرد جام را ۳

بی گناهم پیر دیر از من مرنج
من به مستی بسته ام احرام را ۴

از دل تست آنچه بر من می رود
می شناسم سختی ایام را ۵

تا نیفتد هر که تن پرور بود
خوش بود گر دانه نبود دام را ۶

بس که ایمانم به غیبست استوار
از دهان دوست خواهم کام را ۷

ما کجا، او کو، چه سودا در سرست
ذره های آفتاب آشام را ۸

زحمت عامست دائم خاص را
عشرتی خاص است هر دم عام را ۹

دلستان در خشم و غالب بوسه جوی
شوق نشناسد همی هنگام را ۱۰