شاعر در این متن از سختیها و تنگناهای زندگی خود میگوید و از سفرهایش برای رهایی از این مشکلات سخن میراند. او از عبور از موانع سخت و دشواریها مانند سد سکندر و یأجوج و مأجوج یاد میکند. در نهایت، شاعر به آرامش و آسایش میرسد و از تغییرات مثبت در دوران حکومت سلطان عادل، اتابک ابوبکر بن سعد زنگی، سخن میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تاریخی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و اشارات تاریخی و اساطیری نیاز به دانش پیشزمینه دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در ستایش ابوبکر بن سعد
شدم در سفر روزگاری درنگی ۱
جهان زیر پی چون سکندر بریدم
چو یأجوج بگذشتم از سد سنگی ۲
برون جستم از تنگ ترکان چو دیدم
جهان درهم افتاده چون موی زنگی ۳
چو بازآمدم کشور آسوده دیدم
ز گرگان به در رفته آن تیز چنگی ۴
خط ماهرویان چو مشک تتاری
سر زلف خوبان چو درع فرنگی ۵
به نام ایزد آباد و پر ناز و نعمت
پلنگان رها کرده خوی پلنگی ۶
درون مردمی چون ملک نیک محضر
برون، لشکری چون هژبران جنگی ۷
چنان بود در عهد اول که دیدی
جهانی پرآشوب و تشویش و تنگی ۸
چنان بود در عهد اول که دیدی
جهانی پرآشوب و تشویش و تنگی ۹
چنین شد در ایام سلطان عادل
اتابک ابوبکربن سعد زنگی ۱۰
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
شعر زیبایی است