خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق به ساقی سخن می‌گوید که باعث شده از لذت‌های دنیا دور شود. او تنهایی را چراغ راه خود می‌داند و معتقد است که عشق مانند خورشید، به هر ذره‌ای نور می‌بخشد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای سنین پایین دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۵ - ساقی چو مرا عشق تو داغی داده
ساقی چو مرا عشق تو داغی داده
از عیش دو عالمم فراغی داده ۱
بهر تو چراغ راه من تنهایی است
خورشید به هر ذره چراغی داده ۲
از عیش دو عالمم فراغی داده ۱
بهر تو چراغ راه من تنهایی است
خورشید به هر ذره چراغی داده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۴ - ساقی اگرت ستم مرادست بگو
گوهر بعدی:شماره ۹۶ - ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
