خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از تأثیر غم و عشق بر فرد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که کسی که از غم عشق مدهوش شود، حتی اگر در درونش جوش‌وخروش داشته باشد، خاموش می‌ماند. همچنین، اشاره می‌کند که خندیدن در برابر غم، مانند خندیدن در بهشت در حالی که دوزخ غم وجود دارد، کاری است که تنها از عارفان و مجردان برمی‌آید.
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم انتزاعی مانند 'مجردان' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۶ - ساقی ز غم تو هر که مدهوش شود
ساقی ز غم تو هر که مدهوش شود
خاموش بود اگر چه در جوش بود ۱
خندان چو گل بهشت با دوزخ غم
این کار مجردان خاموش بود ۲
خاموش بود اگر چه در جوش بود ۱
خندان چو گل بهشت با دوزخ غم
این کار مجردان خاموش بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - ساقی بتو گر شویم همدم چه شود
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - ساقی چو بکف جام شرابی گیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
