خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و درد فراق سخن می‌گوید و از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا آتش دلش را تسکین بخشد. او اشاره می‌کند که بوی می مانند غنچه در ذهنش مانده و حتی اگر مغزش را بشکافند، این بوی خوش از یادش نمی‌رود.
متن شامل مضامین عرفانی و اشاره به مصرف شراب است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین درک عمیق این اشعار نیاز به شناخت ادبیات کلاسیک و مفاهیم نمادین آن دارد.
شماره ۴۱ - ساقی قدحی که سوز داغم نرود
ساقی قدحی که سوز داغم نرود
تا روغن باده در چراغم نرود ۱
بویی که چو غنچه در دماغم ز می است
مغزم بشکافی ز دماغم نرود ۲
تا روغن باده در چراغم نرود ۱
بویی که چو غنچه در دماغم ز می است
مغزم بشکافی ز دماغم نرود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰ - ساقی دل من طمع زیاری ببرید
گوهر بعدی:شماره ۴۲ - ساقی سر اگر جدا به تیغ از تو بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
