خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر بیانگر عشق و فداکاری پروانه‌ای است که با آگاهی از خطر، خود را به شمع می‌سپارد و در آتش عشق می‌سوزد. شاعر از این تصویر برای نشان دادن عشق بی‌قید و فداکارانه استفاده می‌کند.
مفاهیم عمیق عشق و فداکاری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۶۰۶ - پروانه صفت اهلی اگر سوخته یی
پروانه صفت اهلی اگر سوخته یی
زانست که بر شمع نظر دوخته یی ۱
در آتش خویش اگر بسوزی خاموش
کین آتش جانسوز خود افروخته ییی ۲
زانست که بر شمع نظر دوخته یی ۱
در آتش خویش اگر بسوزی خاموش
کین آتش جانسوز خود افروخته ییی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۵ - یارب به کام دولت خویش رسی
گوهر بعدی:شماره ۶۰۷ - گر بر عدم و وجود عالم نفسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
