خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از استعارههای طبیعی مانند ماه، شب، سرو، و قند توصیف میکند. شاعر از زیباییهای چهره، موها، قامت و لبهای معشوق سخن میگوید و تأثیر آنها را بر طبیعت و محیط اطراف بیان میکند.
متن شامل مضامین عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر این نوع شعرها معمولاً نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از ادبیات دارد.
شماره ۵۵۷ - ای برقع ماه زلف همچون شب تو
ای برقع ماه زلف همچون شب تو
جان بر رخ آب خضر از غبغب تو ۱
از رشک قد تو سرو و بر خاک نشست
در آب و عرق فتاد قند از لب تو ۲
جان بر رخ آب خضر از غبغب تو ۱
از رشک قد تو سرو و بر خاک نشست
در آب و عرق فتاد قند از لب تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۶ - گفتی غرضت ز بندگی چیست بگو
گوهر بعدی:شماره ۵۵۸ - ما را همه دم هوای یاریست ز نو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.