خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از ساقی میخواهد بنشیند تا با او همدل شوند. او تمایل دارد مانند نرگس از باد سر فرود آورد و با گرفتن صراحی به دور گردن، با وجود پیری، جوانی را تجربه کند.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و شادخواری است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
شماره ۴۷۹ - ساقی بنشین که با تو دمساز شویم
ساقی بنشین که با تو دمساز شویم
نرگس صفت از باد سر انداز شویم ۱
آریم بگردن صراحی دستی
هر چند که پیریم جوان باز شویم ۲
نرگس صفت از باد سر انداز شویم ۱
آریم بگردن صراحی دستی
هر چند که پیریم جوان باز شویم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۷۸ - ای یوسف جان که من خریدار توام
گوهر بعدی:شماره ۴۸۰ - دستم نرسد بوصل آنمه چکنم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.