خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غم و اندوه وجودی خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چرا با وجود بودن، همیشه محزون است. او به بخت و اقبال اشاره می‌کند که در راه عشقش خون او را نریخته است، اما باز هم احساس می‌کند که در خون غرق شده است.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند غم وجودی و خون ممکن است برای سنین پایین‌تر نامناسب باشد.
شماره ۴۷۰ - ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
ایشاه شهید بیتو ما چون باشیم
کز بودن خود همیشه محزون باشیم ۱
چون بخت نریخت خون ما در قدمت
باری کم از آن که غرقه خون باشیم ۲
کز بودن خود همیشه محزون باشیم ۱
چون بخت نریخت خون ما در قدمت
باری کم از آن که غرقه خون باشیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶۹ - چل سال بوادی طلب افتادم
گوهر بعدی:شماره ۴۷۱ - ساقی بخرابات اگر گام نهم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
