خلاصه و ردهبندی سنی
15+
در این متن، شاعر از خدمتگزاری به دیگری سخن میگوید و تأکید میکند که اگر میخواهی خدمت تو مورد قبول خداوند باشد، نباید حتی کوچکترین پاداشی از کسی در قبال خدمتت بگیری. او توصیه میکند که با لطف و محبت، مزد خدمتگزار را بپردازی و از منت گذاشتن بر او بپرهیزی.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در این متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و کهن ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی داشته باشد.
شماره ۴۰۹ - آنکس که بخدمت تو تن کرد اسیر
آنکس که بخدمت تو تن کرد اسیر
مزدش برسان و بلطف و منت بپذیر ۱
خواهی که قبول حق بود خدمت تو
یکجو ز حق خدمت کس باز مگیر ۲
مزدش برسان و بلطف و منت بپذیر ۱
خواهی که قبول حق بود خدمت تو
یکجو ز حق خدمت کس باز مگیر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۰۸ - از پرسش دوستان قدم باز مگیر
گوهر بعدی:شماره ۴۱۰ - ای نخل جوان درین چمن با گل و خار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.