شماره ۳۵۰ - گر خرقه عارفان بصد چاک بود

گر خرقه عارفان بصد چاک بود
باکی نبود ز چرکنی پاک بود ۱

گر جامه چو گل پاره بود عیبی نیست
شرطست دلی که همچو گل پاک بود ۲