خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن دربارهٔ فردی بی‌خرد است که به دلیل تکبر و نخوت، زیبایی‌ها را نمی‌بیند و حتی شاخه‌های گل را مانند خار می‌پندارد. همچنین، اشاره‌ای به فاخته (کبوتر) دارد که به دلیل غرور و ناز، بر سرو (درخت بلند) می‌نشیند، در حالی که این رفتارش او را از رسیدن به ثمرات زندگی بازمی‌دارد.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و تمثیلی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند پیام‌های نهفته در آن را درک کنند.
شماره ۳۰۵ - هر بیخردی که نخوتش کار بود
هر بیخردی که نخوتش کار بود
گر شاخ گلست در نظر خار بود ۱
زان بر سر سرو ناز زد فاخته پای
کو را همه کبر و ناز بر بار بود ۲
گر شاخ گلست در نظر خار بود ۱
زان بر سر سرو ناز زد فاخته پای
کو را همه کبر و ناز بر بار بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۴ - سهل است که مرد گوشه یی بگزیند
گوهر بعدی:شماره ۳۰۶ - آدم ز ادب فرشته اطوار بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
