خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به توصیف قدرت و مهارت یک شخصیت (خواجه) میپردازد که حتی اگر از جایگاه بلندی به زمین افتد، مانند غنچهای که از مشت او حتی یک دانه ارزن هم نمیریزد، آسیبی نمیبیند و کنترل کامل دارد.
این متن دارای مفاهیم تمثیلی و استعاری است که برای درک کامل آن، خواننده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۳۰۱ - آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتد
آن خواجه گرش گاه بخرمن نقتد
کس را ز کفش جوی بدامن نفتد ۱
گر افکنیش ز شاخ طوبی بزمین
چون غنچه ز مشت او یک ارزن نفتد ۲
کس را ز کفش جوی بدامن نفتد ۱
گر افکنیش ز شاخ طوبی بزمین
چون غنچه ز مشت او یک ارزن نفتد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۰ - درویش سخی را همه کس یار بود
گوهر بعدی:شماره ۳۰۲ - از بخل درین سرا کسی میر نشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.