خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر درد و غم شدید است که فرد را درگیر کرده و از خداوند طلب کمک می‌کند تا با رحمت خود این غم را از جهان بزداید.
متن حاوی مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۲۴۲ - آمد غم دل که آب آدم ببرد
آمد غم دل که آب آدم ببرد
آدم چکند که جان ازین غم ببرد ۱
یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست
سیلی که غبار غم ز عالم ببرد ۲
آدم چکند که جان ازین غم ببرد ۱
یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست
سیلی که غبار غم ز عالم ببرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - خاک قدم تو نافه چین ارزد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - آنشمع دمی ز چشم روشن نرود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
