خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از تجربیات عاشقانه و ناکامی‌های خود سخن می‌گوید. او گاهی به عشق و مستی پرداخته و گاهی به آرزوهای دلش چشم دوخته است. با این حال، از اینکه همچون مس بی‌ارزش است و به کیمیای سعادت نرسیده، شکایت دارد و بیان می‌کند که بارها در کوره‌های سختی سوخته است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به ناکامی‌ها و رنج‌های عاطفی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۳۷ - گاهیم به عشق و مستی آموخته‌اند
گاهیم به عشق و مستی آموخته‌اند
گاهی نظر از مراد دل دوخته‌اند ۱
تا کی مس من به کیمیایی نرسد
باری به هزار کوره ام سوخته‌اند ۲
گاهی نظر از مراد دل دوخته‌اند ۱
تا کی مس من به کیمیایی نرسد
باری به هزار کوره ام سوخته‌اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۶ - طالب که دلش در پی مطلوب بود
گوهر بعدی:شماره ۲۳۸ - در آتش پدر نگاه لیلی چون کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
