خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از عشق نافرجام و درد بی‌درمان خود سخن می‌گوید. او خود را مرده‌ای می‌داند که حتی اگر جان دوباره بگیرد، به وصال معشوق نخواهد رسید.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاشقانه و اندوهگین است که درک آن‌ها برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد.
شماره ۲۲۸ - در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
درمان نبرد دلی که دردش نرسد ۱
من مرده خاک پای تو کآب حیات
هر چند که جان دهد بگردش نرسد ۲
درمان نبرد دلی که دردش نرسد ۱
من مرده خاک پای تو کآب حیات
هر چند که جان دهد بگردش نرسد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۷ - گر دل ز غبار غم درون پاک کند
گوهر بعدی:شماره ۲۲۹ - می خور که حیات جاودانت بدهند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
