خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که اگرچه لب معشوق شیرین و جذاب است، اما سکوت عاشق مدهوش بهتر از طلب کردن است. او سپس با تشبیه عاشق به بیمار خسته‌ای که نه درد خود را می‌شناسد و نه درمان را، نتیجه می‌گیرد که سکوت در برابر طبیب (معشوق) بهتر است.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۲۰۲ - هر چند لب تو شربت نوش بود
هر چند لب تو شربت نوش بود
خامش ز طلب عاشق مدهوش بود ۱
چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا
در پیش طبیب به که خاموش بود ۲
خامش ز طلب عاشق مدهوش بود ۱
چون خسته نه درد خود شناسد نه دوا
در پیش طبیب به که خاموش بود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - گر یار نه آنچنان نماید که بود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - هر چند که صبح عیش ما کم بدمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
